Salme 85,9-11

Eg vil høyra kva Gud Herren seier.
          For han talar fred til sitt folk,
          til sine trugne,
          – berre dei ikkje vender attende til dårskap!
          
    10 Ja, hans frelse er nær for dei som fryktar han,
          så herlegdom skal bu i landet vårt.
          
    11 Miskunn og sanning skal møta kvarandre,
          rettferd og fred skal kyssa kvarandre.

Dersom alle menneske hadde hatt den innstillinga at dei ville høyra kva Gud Herren seier, ville dei fleste problem som denne verda strir med vore løyst. For i Bibelen finn me oppskrifta på eit sunt liv både for den enkelte og for fellesskapet.
For Gud talar fred til sitt folk. Fred er shalom på hebraisk, og betyr noko slikt som "himmelsk harmoni". Det Gud talar blir røyndom. Når Gud talar fred til sitt folk, då blir det fred for Guds folk. 
Guds folk er her identisk med "dei trugne", dei som trufast held fast på Gud og hans ord og ikkje vik av frå Herrens vegar. 
Alle som har det rett med Gud, har fred med Gud og fred i Gud. Men det er ingen garanti for at den som har det rett med Gud i dag har det rett med Gud i morgon. Det er alltid ein fare for at truande menneske kan venda attende til dårskap, dvs at dei veljer bort Gud og hans løysingar til fordel for sine eigne. Dårskap er det same som toskeskap, og det er veldig lite lurt å velja bort Gud, for han sit med vår evige lukke i hendene sine. 

v.10. Guds frelse er eit uttrykk for meir enn å berga eit menneske ut or ein fortvila situasjon. Når Gud frelser oss, gjer han hos heile og fullstendige. Denne frelsa er hos dei som fryktar Gud, dvs hos dei som gjev Gud og Guds ord full autoritet over liva sine. Dei som vil overprøva Guds ord, går glipp av Guds frelse. 

Guds herlegdom er eit uttrykk me finn mange plassar i Bibelen. Det er eit uttrykk som samlar i seg alle Guds eigenskapar, hans heilagdom, godleik, kraft, venleik, rettferd og miskunn. Når "herlegdom bur i landet", er det ikkje ei sjel i landet som ikkje forstår at Gud eksisterer, at han er god, at han er tilgjengeleg og at han må hyllast. Det er dei frelste som fryktar Gud som får Guds herlegdom til å slå seg ned i landet. 

I Johannesevangeliet 1,14 les me slik: "Og Ordet vart kjøt og tok bustad mellom oss." Eigentleg står det at Ordet slo opp telt hos oss. I vers 18 skriv Johannes: "Og me såg hans herlegdom, den herlegdomen som ein Son har frå far sin, full av nåde og sanning."

Då forstår me at når "herlegdom bur i landet" er Jesus nær hos oss på ein måte som gjer at dei tinga me les om skjedde i Det nye testamentet også skjer mellom oss i dag. Blinde vil sjå, spedalske blir reinsa, lamme går og evangeliet blir forkynt for dei fattige. Dette kallar me Guds rike. 

Og alt dette blir stadfesta i vers 11 i salma vår. Jesus er full av nåde og sanning, las me i Joh 1. Her i salme 85,11 les me at "miskunn og sanning skal møta kvarandre, rettferd og fred kyssa kvarandre." De skjedde i Jesus. I sitt første brev kap 1 vers 8-9 skriv Johannes: "Dersom me seier om oss sjølve at me ikkje har synd, då lyg me og sanninga er ikkje i oss. Men dersom me sannar syndene våre, er han trufast og rettferdig så han tilgjev oss syndene og reinsar oss frå all urett." 

Når me sannar syndene våre, får me fred med Gud og fred i Gud, og hans herlegdom strøymer inn i oss saman med Jesus. 

Når dette skjer med mange, vil til slutt "herlegdom bu i landet", og folk blir kristne så lett som berre det. Det kallar me kristen vekking. Gud vil at vekking skal vera noko som skjer kontinuerleg til Jesus kjem att for å dømma levande og døde. 

Salme 26,6-12

 6 Eg vaskar mine hender i uskuld, Herre,
          så eg kan gå omkring ditt altar
         
     7 medan eg lèt mi lovsongsrøyst lyda
          og fortel om alle dine under.
         
     8 Herre, eg elskar din bustad,
          staden der din herlegdom bur.
         
     9 Riv meg ikkje bort med syndarar
          så eg mistar livet saman med drapsmenn.
         
    10 Dei har udåd i hendene,
          høgre hand er full av stikkpengar.
         
    11 Men eg fer fram utan skuld.
          Løys meg ut og ver meg nådig!
         
    12 Min fot står på jamn grunn.          Der folk samlast, skal eg velsigna Herren.

v.6. Å vaska hendene var ein gamal skikk for å stadfesta eiga uskuld (sjå 5.Mos.21,6).  Det var ein slags eid. Pontius Pilatus må ha visst om denne jødiske skikken då han dømde Jesus til døden og samstundes sa seg fri frå skuld. Det hjalp han så lite, for vaskinga kunne ikkje vaska bort skuld, berre stadfesta at det ikkje var noko skuld å vaska bort.

David vaska hendene framfor Guds ansikt for å stadfesta at han hadde rett til omgang med (gå omkring ditt alter), at han ikkje hadde noko uoppgjort på samvitet. 

Vårt altar er Kristi kross. Der kan me ha fortruleg omgang med Gud, for det var der Kristus tok bort alle våre synder, og har me lagt alt vårt på bordet, får me koma Gud nær eine og åleine pga Kristi kross. 

v.7: I Guds nærvær sømer det seg med lovsong, og hans nærvær løyser lovsongen ut i sinn og munn. Når du kjem nær til Gud, eller han kjem nær til deg, blir du fanga at ein atmosfære av glede, høgtid og vørdnad, og lovsongen vellar fram i deg. Det andre som skjer med deg er at du får trong til å dela med andre det du har sett og høyrt hos Gud. Det blir så enormt stort for deg, ikkje ein del av livet, men heile livet. Den som får stå Gud nært, blir eit evangeliserande menneske.

v.8: Kor er Guds bustad? Kor finn me hans herlegdom? Guds budstad er hans truande kyrkje, og hans kyrkje finn du der dei truande samlast for å tena kvarandre og dela Ordet, brødet og vinen med kvarandre. I alt dette er Guds herlegdom løynt, og kjem fram i dagen ved at menneske kjem til omvending og tru, at Anden og hans nådegåver vert utdelt og tatt imot, at Gud vert æra, at sjuke vert lækte, bundne sett fri osv. 

Guds sanne kyrkje er svaret for den som ønsker å bli kjent med Gud i vår tid. Difor seier David i vers 12 at han vil prisa Gud der folk samlast, eller i forsamlinga, som det står både både King James og Lutherbibelen. (Men elles er det fint om kristne lovsyng Herren alle plassar der folk samlast. Det vil føra Guds nærvær ut i verda og mange til tru, det.)

v.9-10  er i følgje King James studiebibel er det ein konges bøn om at ikkje makta skal blenda han og gjera han til ein korrupt drapsmann og få dom deretter. I ei gamal Brorsonsalme syng me: 

"Begynt er ikke endt, 

det fatt i tide, 

du som har Jesus kjent, 

bli ved å stride. 

Tenk hvilken skjendig ting først Gud å kjenne, 

og siden seg omkring 

til verden vende."   

 I vers 11a. hevdar David igjen at han er uskuldig. Å vera uskuldig betyr ikkje å vera utan synd, men at ein dømer synda hos seg sjølv og vender seg bort frå henne, og ikkje fornektar eller skjuler henne på noko vis. Det er å leva med integritet. Difor er det meiningsfullt for David å be om å bli forløyst og benåda. Om han ikkje lever i synd, kjenner han trykket frå synda i sitt indre og er avhengig av at Gud frir foten hans frå fall, og syner han nåde for alt som er galt i hjarta. Slik er han som alle truande gjennom alle tider.