onsdag 29. desember 2021

Salme 103,1-5

 Av David.

        
          Velsign Herren, mi sjel!
          Alt som i meg er,
          velsign hans heilage namn.
          
   
  2 Velsign Herren, mi sjel!
          Gløym ikkje alt det gode han gjer.
          
   
  3 Han tilgjev all di skuld
          og lækjer alle dine sjukdomar.
          
   
  4 Han friar ditt liv frå grava
          og kronar deg med miskunn og kjærleik.
          
   
  5 Han mettar ditt liv med det gode,
          du blir ung att som ørna.

Denne salma er høgt elska og mykje sitert. 
Ho startar med at David lovar Herren for alt det gode han gjer når han tilgjev alle synder og lækjer alle sjelas sjukdomar.

"Sjela" er eit uttrykk for personlegdomen.

"Gløym ikkje..." Det er så lett for oss å gløyma alt det gode Herren gjer, alt han til dagleg ausar over oss av velsigningar, alt som han har automatisert i skaparverket, alt som går av seg sjølv i kroppane våre, alle dei ufatteleg kompliserte kjemiske prosessane som til ei kvar tid må fungera der for å halda liv i oss, me veit ikkje om det alt. Men me kan prisa og lova Herren for det alt. Han er meisteren bak og i det heile. 

Men det er jo så lett for oss også å gløyma frelsaren og frelsesverket, tilgjevinga og nåden som renn ut frå Golgata, ut frå Kristi kross, ja, får Guds lam som sit ved Fars høgre hand og går god for oss der. 

v.4 og 5 kan me sjå på ut frå eit esjatologisk perspektiv.

v.4 ser då framover mot den store oppstoda når Jesus kjem attende frå himmelen for å døma levande og døde. Då skal han krona barna sine med miskunn og kjærleik, eller "nåde og miskunn" som det stod i eldre omsetjingar. 
Kroningsmotivet finn me også brukt esjatologisk hos Paulus. Han skriv like i forkant av sin martyrdød (2.Tim.4,8) at "no ligg rettferdskransen ferdig åt meg, den som Herren, den rettferdige dommaren, skal gje meg på den store dagen, og ikkje berre meg, men alle som har lengta med kjærleik etter at han skal koma."

v,5 Då skal den truande bli metta med Guds godleik, og me blir unge som ørnar i sin beste alder. 

Men ser me dette frå eit meir "her og no" - perspektiv, og det går an, kan me seia at alle sanne Guds barn let "nåde og miskunn" bestemma over korleis dei tenkjer. Ei krone er jo plassert på hovudet, og set standard og retning for verdiar, avgjerder, mentalitet og tenkemåte. 

Ingen kommentarer: