v. 20-22: Dette avsnittet er ei bøn om utfriing. Messias ber om at Gud må vera nær han. No veit sjølvsagt salmisten av Gud er nær over alt til alle tider. Men Bibelen snakkar om to typar nærvær: både det at Gud faktisk ER nær overalt, for det er han, men også det at han SYNER seg for folk og gjer mektige gjerningar der dei er, det me på fint kan kalla for hans manifisterte nærvær. Det er det salmisten ber om her. Han ønskjer så inderleg at Gud skal gripa inn i livet hans og berga han frå alle som vil han vondt; hundar, løver og oksar, som han kallar dei, folk som bit og som overkøyrer, sjølvsikre vinnarar i ei verd utan miskunn.
Og han får svar. Korleis svara Gud sin Messias, og vår Jesus? Ved å reisa han opp frå dei døde og setja han over alle makter og herredøme, både dei som er i himmelen og dei som er på jorda, og han er sett til å vera dommar både over levande og døde.
Men før den endelege domen, må hans vidunderlege siger forkynnast for alle folkeslag.
Difor held han fram i v. 23, og dette verset markerer ein snuing i salma (fram til vers 19 var det klage, vers 20-22 ei bøn), resten er berre triumf.
v.23: Han vil proklamera, eller forkynna Guds namn for brørne sine. Å forkynna Guds namn er å fortelja folk at Gud er den einaste Gud, at han er personleg, at han vil ha personleg kontakt med oss, og at me får det når me kallar på han.
v.24: Å frykta Gud er å kalle på han, koma til han og underordna seg hans ord i alle ting. Dei som gjer det, kan prisa og lova han for tilgjeving, barnekår og evig liv, og bør gjera det.
v.25: Gud snudde seg ikkje bort frå Jesus meir enn for ei stund. Etter tre timar i det djupaste mørkret, kunne Frelsaren leggja ånda si i Fars hender og bli hjarteleg motteken. Det blir alle elendige menneske som kjem til Gud i tru på Jesus. Når dei ropar til han, høyrer han.
v.26: Salmisten er oppslukt av Gud, og vil prisa han i den store forsamlinga. Tenk om dette var alle kristne sitt vitnemål, tenk om alle var fylt av kjærleik til Gud, då ville det blitt innhaldsrikt når me kom saman til gudstenester og møter.
Han vil halda løftene sine, seier han. Kva hadde han lova Gud? Tilbeding og lovsong. Tilbeding og lovsong er ikkje berre spontane ytringar, det er ting me bestemmer oss for å gjera, ofte og etter plan.
v.27: Pga Jesu offer, og det at han tilber Far gjennom si kyrkje, opnar dei truande sitt hjarta for dei fattige slik at dei kan eta seg mette, og dei vil søka Gud fordi nokon var god mot dei, og dei vil lova og prisa Far for frelse og evig liv.
onsdag 27. juni 2012
tirsdag 26. juni 2012
Salme 22,13-19
v. 13: "Store oksar" er mektige menn. Messias trugar dei sterke si makt, difor går dei saman for å knekka han. Øvsteprestane, det høge rådet, dei skriftlærde, Herodes og Pontius Pilatus slo seg saman mot Jesus. I dag skjer det same overfor hans kyrkje i store deler av verda. Talet på martyrar berre aukar.
v.14: Desse mennene prøver å skremma Messias til å teia. Og han blir veldig redd. I vers 15 seier han at han kjenner seg uttømt, at beina hans er ute av stilling (eit uttrykk for stor indre smerte), at hjarta hans er som smelta voks, og me tenkjer på Jesu sjelekamp i Getsemane då han var så redd at sveitten draup som blod.
v.16 skildrar fysiske fenomen som skjer med folk når redsla er så stor som her, ein tørkar opp i munnhola.
Salmisten kjenner at døden nærmar seg.
v.17: Hundane er eit bilete på rovtørste menneske utan samvit. Når hundar og ulvar har fått jaktinstinktet vekt, er det fullt fokus på offeret, alle andre omsyn må vika. Då Jesus skulle drepast, vart all tanke på lov og rett og på medmenneskelegdom sett til side. Slik er det også i vår tid når kyrkja vert forfølgd. Det er berre om å gjera å levera resultat utan å gje rom for omtanke og ettertanke.
Siste del av vers 17 og fram til vers 19 skildrar Jesus på krossen. Dei gjennombora hendene og føtene hans. Hendene som hadde lækt og velsigna så mange. Føtene som hadde gått så mange mil for å finna og frelsa fortapte.
På krossen hang Jesus til spott og spe for alle og einkvar. Naken mellom himmel og jord, ribba for verdigheit, utstrekt slik at alle kunne telja beina hans, og dei kasta lodd om kleda hans.
Slik handsama verda Gud, og slik vil ho alltid handsama han når han kjem nær og krev omvending, tru og konsekvens, og kan dei ikkje forfølgja Gud sjølv, tek dei kyrkja.
lørdag 5. mai 2012
Salme 22,7-12
7 Men eg er ein makk og ikkje ein mann,
spotta av menneske, forakta av folk.
8 Alle som ser meg, håner meg,
vrengjer leppene og rister på hovudet:
9 «Han har gjeve seg over til Herren,
lat han fria han ut og berga han,
han har då glede i han!»
10 Du drog meg fram frå mors liv,
du gjorde meg trygg ved hennar bryst.
11 Frå eg vart fødd, er eg kasta på deg,
frå mors liv er du min Gud.
12 Ver ikkje langt borte frå meg,
for trengsla er nær,
og det finst ingen som hjelper.
v.7-8: Her er Jesus inne i sine mørkaste timar på jorda. Folk spottar og mobbar han. Han kjenner seg behandla som om han skulle vore ein makk og ikkje ein mann. Alle hånar han, ropar stygge ting til han (vrengjer leppene) og rister på hovudet, eit sterkt negativt kroppsspråk, og dei seier i vers 9 at no kan jo berre Gud koma å fri han ut, dersom han har glede i han. Men visst ikkje, så kan ikkje Gud ha glede i han.
Mobbarane skjøna ingenting av at det var for deira skuld han leid, og at han difor måtte stå løpet ut og berre vera i denne elden. På det minste vink frå Jesu side, ville Far ha sendt tusenvis av englar for å fria Sonen sin frå liding og død, men dette vinket kom aldri. Så høgt er me elska av Jesus.
v.10-11. Her ser Jesus attende på livet sitt, heilt tilbake til fødselen og barneåra, og syner at han heilt frå først av har vore under Guds trufaste omsorg.
(I ein parentes vil eg her seia: Når me døyper barn i dag, kastar me dei på Gud og overlet dei til han. Det er mange tekstar i Bibelen som fortel oss at småbarn er fullverdige menneske i Guds augo, med dei same rettar på hans nåde som vaksne har, og difor har dei same rett på Guds ord, dåp og nattverd som tilfelle er for vaksne. I Skrifta er det aldri nemnt at barn bør bli vaksne før dei får del i Guds rike, men det nemnt at vaksne må bli som barn.)
I vers 12 ber Jesus om at Gud må vera nær han når han har det vanskeleg og ikkje han nokon annan hjelpar. Slik var det då han hang på krossen. Han var absolutt åleine, og sjølv om han bad varmt for seg, måtte Jesus gjennom dødsskuggens dal heilt åleine.
Men det slepp dei truande. Når me barn kjem dit, står Jesus og ventar på oss for å guida oss gjennom. Han hadde ingen hjelpar, men han er sjølv vår hjelpar. Ære vere hans namn,
Takk Herre Jesus for at du gjekk gjennom dom og død heilt åleine for vår skuld, og at du difor vil vera med oss gjennom døden og domen, og på den siste dag gå god for oss hos Gud. Me ærar deg for din kjærleik og di forsoning. Amen.
spotta av menneske, forakta av folk.
8 Alle som ser meg, håner meg,
vrengjer leppene og rister på hovudet:
9 «Han har gjeve seg over til Herren,
lat han fria han ut og berga han,
han har då glede i han!»
10 Du drog meg fram frå mors liv,
du gjorde meg trygg ved hennar bryst.
11 Frå eg vart fødd, er eg kasta på deg,
frå mors liv er du min Gud.
12 Ver ikkje langt borte frå meg,
for trengsla er nær,
og det finst ingen som hjelper.
v.7-8: Her er Jesus inne i sine mørkaste timar på jorda. Folk spottar og mobbar han. Han kjenner seg behandla som om han skulle vore ein makk og ikkje ein mann. Alle hånar han, ropar stygge ting til han (vrengjer leppene) og rister på hovudet, eit sterkt negativt kroppsspråk, og dei seier i vers 9 at no kan jo berre Gud koma å fri han ut, dersom han har glede i han. Men visst ikkje, så kan ikkje Gud ha glede i han.
Mobbarane skjøna ingenting av at det var for deira skuld han leid, og at han difor måtte stå løpet ut og berre vera i denne elden. På det minste vink frå Jesu side, ville Far ha sendt tusenvis av englar for å fria Sonen sin frå liding og død, men dette vinket kom aldri. Så høgt er me elska av Jesus.
v.10-11. Her ser Jesus attende på livet sitt, heilt tilbake til fødselen og barneåra, og syner at han heilt frå først av har vore under Guds trufaste omsorg.
(I ein parentes vil eg her seia: Når me døyper barn i dag, kastar me dei på Gud og overlet dei til han. Det er mange tekstar i Bibelen som fortel oss at småbarn er fullverdige menneske i Guds augo, med dei same rettar på hans nåde som vaksne har, og difor har dei same rett på Guds ord, dåp og nattverd som tilfelle er for vaksne. I Skrifta er det aldri nemnt at barn bør bli vaksne før dei får del i Guds rike, men det nemnt at vaksne må bli som barn.)
I vers 12 ber Jesus om at Gud må vera nær han når han har det vanskeleg og ikkje han nokon annan hjelpar. Slik var det då han hang på krossen. Han var absolutt åleine, og sjølv om han bad varmt for seg, måtte Jesus gjennom dødsskuggens dal heilt åleine.
Men det slepp dei truande. Når me barn kjem dit, står Jesus og ventar på oss for å guida oss gjennom. Han hadde ingen hjelpar, men han er sjølv vår hjelpar. Ære vere hans namn,
Takk Herre Jesus for at du gjekk gjennom dom og død heilt åleine for vår skuld, og at du difor vil vera med oss gjennom døden og domen, og på den siste dag gå god for oss hos Gud. Me ærar deg for din kjærleik og di forsoning. Amen.
fredag 4. mai 2012
Salme 22,1-6
Til korleiaren. Etter «Morgonròdens hind». Ein salme av David.
2 Min Gud, min Gud, kvifor har du forlate meg?
Kvifor er du så langt borte
når eg treng hjelp og skrik ut mi naud?
3 Min Gud, eg ropar om dagen, men du svarar ikkje,
eg ropar om natta og finn ikkje ro.
4 Men du er Den heilage,
som tronar over Israels lovsong.
5 Til deg sette fedrane si lit,
dei leit på deg, og du fria dei ut.
6 Dei ropa til deg og vart berga,
dei leit på deg og vart ikkje til skamme.
Salme 22 handlar om Jesu liding og død. Ingen av salmene er sitert så ofte i NT som denne.
Vers 2-3 er tittelen: "Min Gud, min Gud, kvifor har du forlate meg?" Då Jesus hang på krossen, bad han denne salma. Det var David som skreiv henne, men han såg framover til Jesu liding og død, det verkar rett og slett som om han såg det visuelt, og då Jesus hang på krossen, hende nett det som er beskrive i salma.
På krossen var Jesus fullstendig isolert frå Gud sin Far. Dette kan ikkje me forstå. Men det som hende på krossen var at Gud var i Kristus og forsonte verda med seg sjølv ved å straffa Sonen sin med den straff som var tiltenkt oss. Det vart eit mareritt for Jesus. Han skreik ut i si naud, men til inga nytte. Han var fullstendig åleine under Guds dom over alle menneskes ugjerningar. Det var ein tøff bit å gå for Guds son.
v. 4 Jesus hevar seg over si eiga liding og prisar Gud som Den heilage som tronar på Israels lovsongar.
Dette er viktig lærdom. Der Gud rår, skjer det under. Kor rår Gud? Der menneska takkar og prisar han. Han tronar på lovsongane våre. Der folk prisar Gud, skjer det under. Israels lovsongar er det same som Salmane. Dei er fine å be. Salmane var Jesus si bønebok, og Gud regjerte i og gjennom livet hans.
v. 5 Fedrane er Abraham, Isak, Jakob og mange andre. Dei trudde på Gud, sette si lit til han, og han fria dei ut. Korleis erfara fridom frå synda, djevelen og dei problema som verda påfører oss? Ved å tru på Gud og hans dyrebare ord. Trua på Gud er nøkkelen til alt godt.
v. 6 Folk som stolar på Gud, ropar til han i si naud. Dei vert ikkje skuffa. Dei som ropar til Gud, vert berga. Det seier Ordet, og det er Ordet som gjeld.
Gode Gud! Du som tronar på Israels lovsongar, legg din lovsong ned i hjarta mitt og i munnen min, slik at eg kan prisa deg rett, og du kan regjere i og gjennom livet mitt. Takk at du gjennom di liding forsonte meg med Gud, og fordi du aldri let meg bli til skamme når eg ropar til deg. Amen!
2 Min Gud, min Gud, kvifor har du forlate meg?
Kvifor er du så langt borte
når eg treng hjelp og skrik ut mi naud?
3 Min Gud, eg ropar om dagen, men du svarar ikkje,
eg ropar om natta og finn ikkje ro.
4 Men du er Den heilage,
som tronar over Israels lovsong.
5 Til deg sette fedrane si lit,
dei leit på deg, og du fria dei ut.
6 Dei ropa til deg og vart berga,
dei leit på deg og vart ikkje til skamme.
Salme 22 handlar om Jesu liding og død. Ingen av salmene er sitert så ofte i NT som denne.
Vers 2-3 er tittelen: "Min Gud, min Gud, kvifor har du forlate meg?" Då Jesus hang på krossen, bad han denne salma. Det var David som skreiv henne, men han såg framover til Jesu liding og død, det verkar rett og slett som om han såg det visuelt, og då Jesus hang på krossen, hende nett det som er beskrive i salma.
På krossen var Jesus fullstendig isolert frå Gud sin Far. Dette kan ikkje me forstå. Men det som hende på krossen var at Gud var i Kristus og forsonte verda med seg sjølv ved å straffa Sonen sin med den straff som var tiltenkt oss. Det vart eit mareritt for Jesus. Han skreik ut i si naud, men til inga nytte. Han var fullstendig åleine under Guds dom over alle menneskes ugjerningar. Det var ein tøff bit å gå for Guds son.
v. 4 Jesus hevar seg over si eiga liding og prisar Gud som Den heilage som tronar på Israels lovsongar.
Dette er viktig lærdom. Der Gud rår, skjer det under. Kor rår Gud? Der menneska takkar og prisar han. Han tronar på lovsongane våre. Der folk prisar Gud, skjer det under. Israels lovsongar er det same som Salmane. Dei er fine å be. Salmane var Jesus si bønebok, og Gud regjerte i og gjennom livet hans.
v. 5 Fedrane er Abraham, Isak, Jakob og mange andre. Dei trudde på Gud, sette si lit til han, og han fria dei ut. Korleis erfara fridom frå synda, djevelen og dei problema som verda påfører oss? Ved å tru på Gud og hans dyrebare ord. Trua på Gud er nøkkelen til alt godt.
v. 6 Folk som stolar på Gud, ropar til han i si naud. Dei vert ikkje skuffa. Dei som ropar til Gud, vert berga. Det seier Ordet, og det er Ordet som gjeld.
Gode Gud! Du som tronar på Israels lovsongar, legg din lovsong ned i hjarta mitt og i munnen min, slik at eg kan prisa deg rett, og du kan regjere i og gjennom livet mitt. Takk at du gjennom di liding forsonte meg med Gud, og fordi du aldri let meg bli til skamme når eg ropar til deg. Amen!
torsdag 3. mai 2012
Salme 21,9-14
9 Di hand skal nå alle dine fiendar,
di høgre hand skal nå dei som hatar deg.
10 Du gjer dei til ein logande omn når du syner deg.
Herren skal sluka dei i sin vreide
og elden eta dei opp.
11 Deira frukt skal du rydda ut frå jorda,
deira ætt blant menneskeborna.
12 Når dei legg vonde planar mot deg
og tenkjer på svik,
skal dei ikkje lukkast.
13 Du får dei til å rømma,
du spenner bogen mot dei.
14 Ver opphøgd, Herre, i di makt!
Vi vil spela og syngja om dine storverk.
v.9: Kven er Guds fiendar?
1) Alle som vil stoppa munnen på kristne, og avgrensa kristne sin innflytelse i samfunnet.
2) Alle som jobbar for å tillata det som Gud forbyr, og forby det som Gud påbyr.
3) Alle som spottar Gud.
4) Alle som forfølger kristne
5) Alle som forfører kristne
Desse menneska vil bli fanga inn av Guds hand. Dei slepp ikkje unna.
v.10: Domen som ventar dei er fælsleg og skildra som ein brann.
Guds vreide er eit uttrykk for Guds rettferdige dom over dei som bryt hans bod, jobbar mot hans sak og avviser hans nåde.
v.11: Guds straff gjeld både dette livet og det som kjem. Guds fiendar vil oppleva at dei vert barnlause, og at dei misser barn, slik som me les om Farao og egyptarane i 2. Mosebok 11.
v.12: Nokre av Guds fiendar jobbar systematisk mot han, slik som t.d. iranske styresmakter når det gjeld å arrestera kristne. Dei skal ikkje lukkast. Guds kyrkje er heilt uovervinneleg så lenge ho held seg nær til Gud. Då verkar forfølginga mot sin hensikt. Det blir berre fleire kristne av det.
v.13: Dei som spreier redsle, vil sjølve oppleva redsle då dei opplever at Gud forfølgjer dei. Det er slik at Gud vil forfølgja alle som forfølgjer hans barn.
v.14: Salma vert avslutta med ei bøn. Alle truande ønskjer sterkt at Gud skal bli opphøgd, dvs synleg for alle, kjent av alle, trudd av alle, respektert av alle, følgd av alle og elska av alle.
Gud er mektig. Han tilgjev synda til alle som ber om det, han driv djevelen bort frå dei som står han imot, lækjer sjukdomane våre og gjev oss langt meir godt enn det me har vit til å be om. Difor vil me syngja og spela om hans storverk. Dei er mange. Naturen demonstrerer kor mektig, dyktig, intelligent, estetisk og kreativ han er, i Bibelen les me om alt det han har gjort for å frelsa oss. Imponerande.
di høgre hand skal nå dei som hatar deg.
10 Du gjer dei til ein logande omn når du syner deg.
Herren skal sluka dei i sin vreide
og elden eta dei opp.
11 Deira frukt skal du rydda ut frå jorda,
deira ætt blant menneskeborna.
12 Når dei legg vonde planar mot deg
og tenkjer på svik,
skal dei ikkje lukkast.
13 Du får dei til å rømma,
du spenner bogen mot dei.
14 Ver opphøgd, Herre, i di makt!
Vi vil spela og syngja om dine storverk.
v.9: Kven er Guds fiendar?
1) Alle som vil stoppa munnen på kristne, og avgrensa kristne sin innflytelse i samfunnet.
2) Alle som jobbar for å tillata det som Gud forbyr, og forby det som Gud påbyr.
3) Alle som spottar Gud.
4) Alle som forfølger kristne
5) Alle som forfører kristne
Desse menneska vil bli fanga inn av Guds hand. Dei slepp ikkje unna.
v.10: Domen som ventar dei er fælsleg og skildra som ein brann.
Guds vreide er eit uttrykk for Guds rettferdige dom over dei som bryt hans bod, jobbar mot hans sak og avviser hans nåde.
v.11: Guds straff gjeld både dette livet og det som kjem. Guds fiendar vil oppleva at dei vert barnlause, og at dei misser barn, slik som me les om Farao og egyptarane i 2. Mosebok 11.
v.12: Nokre av Guds fiendar jobbar systematisk mot han, slik som t.d. iranske styresmakter når det gjeld å arrestera kristne. Dei skal ikkje lukkast. Guds kyrkje er heilt uovervinneleg så lenge ho held seg nær til Gud. Då verkar forfølginga mot sin hensikt. Det blir berre fleire kristne av det.
v.13: Dei som spreier redsle, vil sjølve oppleva redsle då dei opplever at Gud forfølgjer dei. Det er slik at Gud vil forfølgja alle som forfølgjer hans barn.
v.14: Salma vert avslutta med ei bøn. Alle truande ønskjer sterkt at Gud skal bli opphøgd, dvs synleg for alle, kjent av alle, trudd av alle, respektert av alle, følgd av alle og elska av alle.
Gud er mektig. Han tilgjev synda til alle som ber om det, han driv djevelen bort frå dei som står han imot, lækjer sjukdomane våre og gjev oss langt meir godt enn det me har vit til å be om. Difor vil me syngja og spela om hans storverk. Dei er mange. Naturen demonstrerer kor mektig, dyktig, intelligent, estetisk og kreativ han er, i Bibelen les me om alt det han har gjort for å frelsa oss. Imponerande.
mandag 30. april 2012
Salme 21,1-8
Til korleiaren. Ein salme av David.
2 Herre! Kongen gler seg over di makt.
Høgt jublar han over di frelse.
3 Det hans hjarte ønskte, har du gjeve han,
du har ikkje nekta han det hans lepper bad om.
4 Du møter og velsignar han med det som godt er,
og set ei krone av reint gull på hans hovud.
5 Han bad deg om liv,
du gav han levedagar som aldri tek slutt.
6 Stor er hans ære, for du frelser han,
høgd og herlegdom gjev du han.
7 Frå deg får han evig velsigning,
du fyller han med fryd når du er nær.
8 For kongen set si lit til Herren.
Han vaklar ikkje, for Den høgste er trufast.
Dette er også ei kongesalme, dvs ei salme om Messias, om Jesus.
v.2. Messias gleder seg over Guds makt. Gud utøver alltid si makt i kjærleik. Det skal me vera glade for. Men det er ikkje mange menneske i dag som gleder seg over Guds makt. Mange meiner at han ikkje har makt, og dei er fornøgd med det. Men Gud har makt. Og denne makta har han gjeve Jesus. Og han er den einaste som har makt til å tilgje oss våre synder og reisa oss opp frå dei døde, så me skal alle gleda oss over Guds makt. Det skal vera visst.
v.3: Jesus fekk alltid det han bad om. Då han sto utanfor grava til Lasarus, bad han og sa: "Far, takk for at du alltid gjev meg det eg bed deg om..." Så vekta han Lasarus opp frå dei døde. Jesus var ein stor bedar, og det kan du og eg bli også. Jesus vil læra oss det. Men bøn er ikkje ein teknikk eller noko sånt. Det er fortruleg samtale med Gud, og han ser kva bønesvar me er i stand til å bera.
v. 4 Jesus vart krona til konge då han 40 dagar etter påske vart teken opp til himmelen. I 33 år hadde Meisteren levd i fornedring, og møtte til sist den reine vondskapen. I himmelen vart han møtt med velsigning og det som godt er.
v.5. Jesus bad Far om liv, og han fekk levedagar som aldri tek ende. Etter at Jesus sto opp frå dei døde, kan han aldri meir døy, og det gjeld også for alle som trur på han.
v.6: Jesu ære er stor, og det skal me visa ved å syngja for han, be til han, takka han og følgja han. Då Jesus fòr opp til himmelen fekk han høgd og herlegdom, dvs både autoritet og kraft til å setja det han bestemmer ut i live.
v.7: Jesus levde alltid nær Far, og det fylte han med glede. Gjennom Jesus får me også leva nær inntil Gud og erfara den same gleda som Jesus lever i.
v.8: Jesus sette si lit til Gud, og vakla ikkje. Sjølv då alle var imot han og dei spotta, slo og drap han beheldt han fatninga. Dersom me set vår lit til Herren, vil heller ikkje me vakla, med stå fast i dei tyngste prøvingar og freistingar.
2 Herre! Kongen gler seg over di makt.
Høgt jublar han over di frelse.
3 Det hans hjarte ønskte, har du gjeve han,
du har ikkje nekta han det hans lepper bad om.
4 Du møter og velsignar han med det som godt er,
og set ei krone av reint gull på hans hovud.
5 Han bad deg om liv,
du gav han levedagar som aldri tek slutt.
6 Stor er hans ære, for du frelser han,
høgd og herlegdom gjev du han.
7 Frå deg får han evig velsigning,
du fyller han med fryd når du er nær.
8 For kongen set si lit til Herren.
Han vaklar ikkje, for Den høgste er trufast.
Dette er også ei kongesalme, dvs ei salme om Messias, om Jesus.
v.2. Messias gleder seg over Guds makt. Gud utøver alltid si makt i kjærleik. Det skal me vera glade for. Men det er ikkje mange menneske i dag som gleder seg over Guds makt. Mange meiner at han ikkje har makt, og dei er fornøgd med det. Men Gud har makt. Og denne makta har han gjeve Jesus. Og han er den einaste som har makt til å tilgje oss våre synder og reisa oss opp frå dei døde, så me skal alle gleda oss over Guds makt. Det skal vera visst.
v.3: Jesus fekk alltid det han bad om. Då han sto utanfor grava til Lasarus, bad han og sa: "Far, takk for at du alltid gjev meg det eg bed deg om..." Så vekta han Lasarus opp frå dei døde. Jesus var ein stor bedar, og det kan du og eg bli også. Jesus vil læra oss det. Men bøn er ikkje ein teknikk eller noko sånt. Det er fortruleg samtale med Gud, og han ser kva bønesvar me er i stand til å bera.
v. 4 Jesus vart krona til konge då han 40 dagar etter påske vart teken opp til himmelen. I 33 år hadde Meisteren levd i fornedring, og møtte til sist den reine vondskapen. I himmelen vart han møtt med velsigning og det som godt er.
v.5. Jesus bad Far om liv, og han fekk levedagar som aldri tek ende. Etter at Jesus sto opp frå dei døde, kan han aldri meir døy, og det gjeld også for alle som trur på han.
v.6: Jesu ære er stor, og det skal me visa ved å syngja for han, be til han, takka han og følgja han. Då Jesus fòr opp til himmelen fekk han høgd og herlegdom, dvs både autoritet og kraft til å setja det han bestemmer ut i live.
v.7: Jesus levde alltid nær Far, og det fylte han med glede. Gjennom Jesus får me også leva nær inntil Gud og erfara den same gleda som Jesus lever i.
v.8: Jesus sette si lit til Gud, og vakla ikkje. Sjølv då alle var imot han og dei spotta, slo og drap han beheldt han fatninga. Dersom me set vår lit til Herren, vil heller ikkje me vakla, med stå fast i dei tyngste prøvingar og freistingar.
lørdag 28. april 2012
Salme 20,4-6
Måtte han minnast alle dine gåver
og ta imot ditt brennoffer. Måtte han gje deg det hjartet ditt ønskjer,
og oppfylla alle dine planar,
så vi kan jubla over di frelse
og lyfta banneret i vår Guds namn.
Måtte Herren oppfylla alle dine bøner!
Salmisten ber om at Herren må minnast Messias sine gåver og ta imot offeret hans.
Jesus bar fram eit fullkome offer for synd, og dette vart fullt ut mottatt og akseptert av Gud som godt nok for alle menneske.
Så ber han om at Herren må gje Messias det han ønsker, og oppfylla planane hans.
Kva ønskjer Jesus? At alle skal bli frelst og bli kjent med sanninga.
Kva planar har han? At me som kristne skal forkynna evangeliet som eit vitnemål for alle folkeslag. Når det er i boks, då kjem enden.
Når me går i Guds plan, kan me fryda oss over hans frelse.
Mange kristne er gledeslause. Det er fordi dei ikkje går i og fullfører Guds planar.
"Å løfta banner i vår Guds namn" er å løfta krossen og markera for alle at ein trur på Jesus, og fortelja folk at dei også bør overgje liva sine til han.
Kva ber Jesus om? Han ber for oss som trur på han, og han ber for folkeslaga at dei skal begynna å tru på han. Måtte dette bli slik. Amen.
Gode Gud! Takk at du velvillig tok imot Jesu offer, og at du for hans skuld tilgjev oss alle våre synder når me innrømmer dei. Takk at du har gode planar for liva våre, og forat du ønsker oss kun det beste. Hjelp meg så eg ikkje skammar meg over å vera ein kristen, men løftar korset høgt slik at alle kan sjå det. Fyll meg med glede over di frelse, og oppfyll alle bønene mine, i Jesu namn, amen.
og ta imot ditt brennoffer. Måtte han gje deg det hjartet ditt ønskjer,
og oppfylla alle dine planar,
så vi kan jubla over di frelse
og lyfta banneret i vår Guds namn.
Måtte Herren oppfylla alle dine bøner!
Salmisten ber om at Herren må minnast Messias sine gåver og ta imot offeret hans.
Jesus bar fram eit fullkome offer for synd, og dette vart fullt ut mottatt og akseptert av Gud som godt nok for alle menneske.
Så ber han om at Herren må gje Messias det han ønsker, og oppfylla planane hans.
Kva ønskjer Jesus? At alle skal bli frelst og bli kjent med sanninga.
Kva planar har han? At me som kristne skal forkynna evangeliet som eit vitnemål for alle folkeslag. Når det er i boks, då kjem enden.
Når me går i Guds plan, kan me fryda oss over hans frelse.
Mange kristne er gledeslause. Det er fordi dei ikkje går i og fullfører Guds planar.
"Å løfta banner i vår Guds namn" er å løfta krossen og markera for alle at ein trur på Jesus, og fortelja folk at dei også bør overgje liva sine til han.
Kva ber Jesus om? Han ber for oss som trur på han, og han ber for folkeslaga at dei skal begynna å tru på han. Måtte dette bli slik. Amen.
Gode Gud! Takk at du velvillig tok imot Jesu offer, og at du for hans skuld tilgjev oss alle våre synder når me innrømmer dei. Takk at du har gode planar for liva våre, og forat du ønsker oss kun det beste. Hjelp meg så eg ikkje skammar meg over å vera ein kristen, men løftar korset høgt slik at alle kan sjå det. Fyll meg med glede over di frelse, og oppfyll alle bønene mine, i Jesu namn, amen.
Abonner på:
Innlegg (Atom)